Gezondheid

Wie geeft de zorg:

Zorg Rotterdam

 

Wie beoordeelt de zorg:

1. De persoon die de medische zorg heeft beoordeeld.

2. De persoon die de kwaliteit of aanvaardbaarheid van de gezondheidsdiensten, -voorzieningen en -winkels van de gemeenschap heeft beoordeeld.

3. De persoon die de verbetering van de gezondheidsdiensten, -faciliteiten en -winkels van de gemeenschap heeft beoordeeld.

4. De persoon die opmerkingen heeft gemaakt over de doeltreffendheid van de geestelijke gezondheidsdiensten van de gemeenschap.

5. De persoon die een aanzienlijke verbetering heeft aangebracht in zijn of haar eigen leven, alsmede in het leven van degenen van wie hij of zij afhankelijk is.

6. De persoon die heeft bijgedragen door nieuwe interesses, vaardigheden of een beroep te ontwikkelen of door een positie of reputatie te handhaven.

7. De persoon die een positieve invloed heeft uitgeoefend op de gemeenschap, haar burgers, haar regering en haar leiders.

8. Het individu dat door actie in zijn of haar gemeenschap of door het leveren van een bijdrage heeft laten zien.

9. De persoon die door daden blijk heeft gegeven van zowel het vermogen als de wil om bij te dragen tot de verbetering van zijn of haar gemeenschap.

10. De persoon die verantwoordelijkheid heeft getoond in het voldoen aan voorwaarden die het fysieke, sociale, intellectuele en emotionele welzijn van alle bewoners van de gemeenschap bevorderen.

Personen die hun zorg in tehuizen hebben beoordeeld, hebben ook informatie verstrekt over hun ervaring met die voorzieningen. Zij hebben dus zowel de zorg die zij ontvingen als hun verblijf aldaar beoordeeld. Aan de aanvullingen voor individuele gevallen werd gevraagd of zij klachten hadden. Uiteraard was elk mondeling probleem of elke moeilijkheid te verwachten.

De mannen in de statistische analyse gaven hun leeftijd, nationaliteit, geslacht, burgerlijke staat en aantal kinderen op. Hun werd gevraagd of zij op de leeftijd van 21 jaar de gemeenschap hadden verlaten, of zij een strafblad hadden, welke formele onderwijsbevoegdheid zij hadden en op welk niveau zij formeel en informeel onderwijs hadden genoten.

Volgens de auteurs werd de sterkste daling genoteerd bij de in het buitenland geboren mannen. Van deze nieuwkomers had 30% de gemeenschap op 27-jarige leeftijd verlaten en maar liefst 68% op 42-jarige leeftijd. Ter vergelijking: 75% van de in het buitenland geboren bevolking bleef langer dan vijf jaar in de gemeenschap.

De meeste mannen in het onderzoek kozen ervoor in de gemeenschap te blijven uit angst voor een misdrijf tegen hen of ouderenmishandeling of -verwaarlozing. Eén man meldde dat hij in tien jaar tijd botten had gebroken; één man vreesde dat hij zo gehandicapt zou zijn dat hij door een verpleeghulp zou worden gecontroleerd. Wat er gebeurde was dat een man veronderstelde dat, omdat hij al lang in de gemeenschap verbleef, zijn problemen gewoon zouden verdwijnen.

De resultaten

Drie van de vier mannen die de gemeenschap hadden verlaten, beoordeelden hun geestelijke toestand als vrij goed, twee meldden dat ze zeer gelukkig waren en de andere twee waren niet zeker.

Hoe je de problemen in de gemeenschap ook bekijkt, je kunt je niet anders dan afvragen hoe deze mannen van hun ziekte zijn teruggekeerd naar de gemeenschap. Een van de mannen die vertrokken was, beoordeelde zijn stemming als zeer laag nadat hij een tijd uit de gemeenschap was weggeweest.

Vrouwenwelzijn

Wij weten niets over hoe zij het als individu of samen als stel doen, maar ik veronderstel dat de vrouwen het beter moeten doen dan de mannen, aangezien er steeds meer aanwijzingen zijn dat mannen en vrouwen verschillend op elkaar reageren. Bovendien wordt het welzijn van de kinderen ook beïnvloed door de moeders in de gemeenschap.

Herstellen van een ziekte is voor beide partners niet gemakkelijk, omdat de man de brokken probeert te lijmen en de vrouw meestal het meeste werk doet. Het is meestal verstandig om je levensstijl eens goed onder de loep te nemen en je best te doen om stress zoveel mogelijk te verminderen.

De meesten van ons erkennen de waarde van persoonlijke verantwoordelijkheid en er zijn altijd maatschappelijke kosten verbonden aan wat we ook maar willen doen. Als er problemen zijn waarop wij geen vat hebben, moeten wij waar mogelijk een doeltreffende uitweg zoeken en onze eigen gezondheidszorg beheren, ongeacht wie ervoor heeft betaald.

Lees meer:

Ouderenzorg Rotterdam

Gehandicaptenzorg Rotterdam