Gezondheid

Wat is een lichamelijke handicap?

Leven met een beperking tilburg

Laten we eens kijken naar de lijst van lichamelijke handicaps: De ongelijkheden corrigeren Nu over het “woord” “handicap” in de psychiatrie. Handicaps zijn een medische term en de onderzoekers lijken het er dan ook volledig over eens te zijn dat het gaat om zaken als fysieke verschijning, fysieke mogelijkheden of mentale uitdagingen. Daarnaast zijn er verschillende sociale en gedragsmatige handicaps, waaronder mentale retardatie, dyslexie, verworven hersenletsel, geestesziekte, subnormale intelligentie en leerstoornissen. De verschillende soorten handicaps worden gegroepeerd in niveaus. Dingen zoals leerstoornissen worden gegroepeerd in niveau 2, bijvoorbeeld; vaardigheidsniveau 1 wordt beschouwd als “in staat om ten minste RPE6 te doen”. Met andere woorden, dit betekent dat iemand van, zeg, twee jaar oud ten minste 600 RPE6 moet kunnen doen. Nou, die zijn niet gemakkelijk te doen en maken het leren moeilijker! Niveau 4 omvat zaken als geestesziekte, mentale retardatie, dyslexie, autisme of leermoeilijkheden. Het vereist dat mensen leren om anders te functioneren in een omgeving of kan het functioneren van de persoon in zijn fysieke omgeving belemmeren.

We kunnen zeggen dat voordat u publiceert over “mensen die leven met een beperking” u moet pleiten om voorzichtig te zijn om de vrolijke (alleenstaande) mensen met een handicap niet te bestempelen met een bende omdat ze veel ongehuwde vrouwen hebben (die denken dat hij gek is) of hoeren omdat de auto van hun vader kapot is gegaan. Kinderverwaarlozing is geestelijke handicap op gezondheids handicap. Als je naar een willekeurig ziekenhuis gaat met kinderen ouder dan 10 jaar, dan valt het op dat er kinderen worden gescheiden met een geestelijke handicap. Schizofrenie wordt vermeld als een lichamelijke handicap. Dat geldt ook voor depressie. Er zijn honderden variaties van lichamelijke, verstandelijke, sociale en gedragsmatige handicaps; de lijst is te lang om op te noemen.

Maar in de Amerikaanse psychiatrische organisaties, zoals de DSM, is er geen revalidatie in staat om van de handicap af te komen of deze te verbeteren. Mensen met een handicap worden gezien als het probleem (en mensen die ze niet hebben zijn de oplossing omdat ze ze niet lijken te hebben). De DSM houdt er geen rekening mee dat een kind zijn hand kan verminken en dat het daarvoor gestraft kan worden. Ongehuwde ouders worden in de DSM-5 veroordeeld als “veroorzakers” van kleine psychologische problemen! (zoals depressies waar de ouder aan zou kunnen lijden als gevolg van falen, gebrek aan stimulatie of waakzaamheid met toekomstige levensproblemen om er maar een paar te noemen). Mensen met “gebrek aan sociale vaardigheden” worden niet gezien voor leerprestaties en slecht functioneel functioneren. Zij worden natuurlijk opgesloten in een ontwikkelingsstadium klas! Zij hebben een lager gevoel van eigenwaarde en worden geacht in hun voegen te lijden voorbij een bepaalde leeftijd om belast te worden met ouders die zich ontfermen over kinderen met gedragsproblemen en er belang bij hebben om “brandjes te blussen” zoals zich in hun eigen huis beschut voelen. Ze blussen gewoon brand voor hen! Het zijn meer psychiatrische inrichtingen dan bureaus voor kinderwelzijn. Degenen die ze niet krijgen verdelen ze en degenen die ze wel krijgen (sorry voor het woord) sluiten ze op!

Invaliditeit biedt geen kansen maar minder conflicten. Deze wetenschappers, psychiaters en raadslieden zouden natuurlijk niet bang moeten zijn om iets te doen om het leven van geestelijk gehandicapte kinderen/volwassenen te verbeteren en vorm te geven. Zij moeten echter niet bang zijn voor deze woorden: “inclusie”, “gelijkheid”, “interventies”, en “sterke kinderen creĆ«ren” voor geesteszieken, kinderen en adolescenten. Inclusie begon in februari 2011 op de “Conferentie van Edinburgh voor het laatste deel van het schooljaar voor gehandicapte kinderen”. Deze duurde van 17 tot 20 mei. Er werd gesproken over het thema handicap, ook over organisatorische behoeften, en over de waarde van gehandicapten voor de samenleving. Van hun kant droegen leden van de gehandicaptengemeenschap bij tot de conferentie door toespraken als “blaming the victim” en “not listening to disabled voice” op evenementen voor gehandicaptenrechten.

Mensen met een handicap worden gemarginaliseerd; als zij willen dat dit probleem wordt opgelost, moeten zij systematisch werken om de oplossing van deze cultuur te worden. Meestal hebben politici, families, geestelijken en regeringsambtenaren zich niet gerealiseerd hoe belangrijk het is om erbij te horen. Zij zien niet hoe de huidige cultuur van medelijden en bestraffing een wanhopige vluchteling van de gehandicapten in dit beleid laat meeslepen. Het is slecht van hen ! Gehandicapten staan niet buiten de cultuur; zij zijn er een deel van en zij hebben bepaalde rechten. Mensen met een handicap worden behandeld als een “probleem” en alsof ze zullen verdwijnen! De huidige generatie gehandicapten is niet klaar voor verandering. In feite was het grootste deel van de beroepsbevolking in ons land gehandicapt. Het is de natuurlijke gang van zaken.

Lees meer

Lichamelijk beperking

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *